به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد
و به مجنون و به لیلا شدنش می ارزد

دفتر قلب مرا وا كن و نامی بنویس
سند عشق به امضا شدنش می ارزد

گرچه من تجربه‌ای از نرسیدن‌هایم
كوشش رود به دریا شدنش می ارزد

كیستم ؟ … باز همان آتش سردی كه هنوز
حتم دارد كه به احیا شدنش می ارزد

با دو دست تو فرو ریختنِ دم به دمم
به همان لحظه‌ی بر پا شدنش می ارزد

دل من در سبدی ـ عشق ـ به نیل تو سپرد
نگهش دار، به موسی شدنش می ارزد

سال‌ها گرچه كه در پیله بماند غزلم
صبر این كرم به زیبا شدنش می ارزد

علی‌اصغر داوری

مادر

مادرم ای چشـمه ی لطف روان          مادرم ای واژه ی عشـــق جهان

در رضای تو شود خوشنــود حق          ای تو نور دیده ی هر انس و جان

من که دردامان مهرت گشته ام          از طفولی تا به حــــــــالا شادمان

کی توانم مـــــــدح اوصافت کنم          خالقت اوصـــــــــاف تو کرده بیان

ای که گفتا ذات حق در وصف تو          زیر پای تو؛ بهــــــــــشت جاودان

"سائست" باشد دعا گو صبح و شام

تا قـــــــــــــــــــیامت نام تو ورد زبان

مرا ببخش

مرا ببخش نگارا، به لحظـــــه های  دگر              که سرزد از منِ مسکین، جوانه های دگر

مرا ببخش به حــــــــــقّ محبت عشاق              که شرمسـار تو هستم ز کِـرده های دگر

مرا ببخـش که دل، سخت سـوزد، ازغم تو              چـــو در دل تو زدم، زخــم تیشه های دگر

هـــــزار سال تو باشی و از خدا خواهم              بقایِ عمــــــــــــــــر ترا تا زمانه های دگر

قسم به حقّ خـداوندِ عشق وخالق عشق              که غـیر تو به دلم نیست ریشـه های دگر

تویی که مذهب عشق من ازتو رنگ گرفت              بیا، بیا! کـــــه کنم بر تو، سجـده های دگر

سخن خلاصــه نما "سائسا" به دوست بگو

که جامِ عشق تو دارد، چه نشه های دگر!

امروز ......مثل دیروز......مثل فردا......مثل هر روز و همیشه

در فکر تو بودم......در فکر تو هستم.......در فکر تو خواهم بود!

می اندیشم به تو......به بزرگی ات.....به مهربانیت.....به خوشبختیمون......به عشقمون.....و به زندگیمون!

و تو یعنی خوبی.....پاکی.....مهر.....شور.....بزرگی.....عشق

تو یعنی بودن.....عاشق بودن

تو یعنی یک بغل دلواپسی عاشقانه

تو یعنی وسعت یک کهکشان مهر

و من یک"دوستت دارم"به وسعت همیشه!

حال من خوب است اما با تو بهتر می شوم
آخ تا می بینمت یک جور دیگر می شوم

با تو حس شعر در من بیشتر گل می کند
یاسم ولی باران که می بارد معطر می شوم

در لباس آبی از من بیشتر دل می بری
آسمان وقتی که می پوشی، کبوتر می شوم

آنقدر ها مرد هستم تا بمانم پای تو
می توانم مایه ی - گهگاه - دلگرمی شوم

میل میل توست اما بی تو باور کن که من
در هجوم بادهای سخت پر پر می شوم

آتش غم

باز هم آتـش غــــم، در دل غمـدیده زدند                 تیر غــــــــــــم بر دل ارباب ستم دیده زدند

بر سر شیـــر خـــــدا، پور لعین "مُلجــم"                 ضربه زد با دم شمشیر وبه دین ضربه زدند

درشب قـدر، چنان ضربت شمشیر ز کین                 بر سر اطهـــــــــر مولایی که رنجیده، زدند

دوستان را به جگـر زخـــم الم، کاری شد                 از همـان تـــیغ؛ کــه بر فرق سر شه زدند

پدر زینب و شبــیر و شبر گشت شهــــید                 زین سبب جمــــله ملائک ز سما نعره زدند

بارالها! بحـــــق خون سر حضرت دوست                 که به محراب به شمشیر به صد حیله زدند

نظـر از لطـف و عــنایت، به محــــــــبان علی

زان چو "سائس" به سروصورت برسینه زدند

بی قرار توام و در دل تنگم ، گله‌هاست
آه بی تاب شدن ، عادت کم حوصله‌هاست

مثل عکس رخ مهتاب ، که افتاده در آب
در دلم هستی و ، بین من وتو فاصله‌هاست

آسمان ، با قفس تنگ ، چه فرقی دارد
بال ، وقتی ، قفس پر زدن چلچله‌هاست

پی هر لحظه ، مرا ، بیم فرو ریختن است
مثل شهری که، به روی گسل زلزله‌هاست

باز ، می پرسمت از مسئله دوری وعشق
وسکوت تو ، جواب همه مسئله‌هاست

فاضل نظری

موجیم و وصل ما، از خود بریدن است
ساحل بهانه‌ای است، رفتن رسیدن است

تا شعله در سریم، پروانه اخگریم
شمعیم و اشك ما، در خود چكیدن است

ما مرغ بی پریم، از فوج دیگریم
پرواز بال ما، در خون تپیدن است

پر می كشیم و بال، بر پرده‌ی خیال
اعجاز ذوق‌ها، در پر كشیدن است

یا هیچ نیستیم، جز سایه ای ز خویش
آیین آینه، خود را ندیدن است

گفتی مرا بخوان، خواندیم و خامشى
پاسخ همین تو را، تنها شنیدن است

بی درد و بی غم است، چیدن رسیده را
خامیم و درد ما، از كال چیدن است

قیصر امین پور

خیلی دوست دارم هااااااااااااااااااااااااااااااااااااا