ای نشسته در ضمیر من فراموشم مکم

                با غم و درد فراموشی هم آغوشم مکن

                      زندگانی می کنم چون شعله با خود سوختن

                           زنده ام با سوز وساز خویش خاموشم مکن

                                 چون صبا در جستجوی خود به هر سویم مکش

                                        همچو گیسوی سیاهت خانه بر دوشم مکن

                                                 این دل درد آشنا را در شرار غم بسوزان

                                                          هر چه می خواهی بکن اما فراموشم مکن

من که مشغولم به کاردل .چه تدبیری مرا
من که بیزارم ز کار گل .چه تاثیری مرا
 
من سیرابم چنین ازچشمه ی جوشان عشق
خلق اگر با من نمی جوشد.چه تحقیری مرا
 
من که با چشم  حقارت  عالمی  را بنگرم
سنگ اگر بر سر بکوبم . چه تحقیری مرا
 
خامه ی قدرت بنامم  برگ  ازادی  نوشت
ای اسیران رین گرامی تر. چه تقدیری مرا
 
نام من در زمره ی این نامداران . گو مباش
بر سر امواج سر گردان. چه  تصویری مرا
 
نشئه ی جاوید من از باده ی شوریدگی است
بهتر از این مست خواهی. با چه تخدیری مرا
 
من بدین   ویرانی   دل.     بسته ام   امیدها
عشق   اباد   ابد    بادا.    چه تعمیری  مرا

در بنفشه‌زار چشم تو

من ز بهترين بهشت‌ها گذشته‌ام،

من به بهترين بهارها رسيده‌ام.

اي جدايي تو بهترين بهانة گريستن

 بي تو من به اوج حسرتي نگفتي رسيده‌ام.

 اي نوازش تو بهترين اميد زيستن

 در كنار تو

 من ز اوج لذتي نگفتني گذشته‌ام.

خوب خوب نازنين من!

نام تو مرا هميشه مست ميكند

بهتر از شراب

بهتر از تمام شعرهاي ناب!

نام تو، اگرچه بهترين سرود زندگيست

من ترا به خلوت خدائي خيال خود:

 ((بهترين بهترين من)) خطاب ميكنم،

      بهترين بهترين من!      

 زمان..
 همون مفهومی که دنیای من توش گم شده
 دنیای من , دنیای کوچیک من
دنیایی که از وجود تو رنگ می گیره

می خوام جلوی حرکت ابر ها رو بگیرم
جلوی همه چیز می ابستم
جلوی هر چی که بخواد لحظه های با تو بودن رو ازمن بگیره ،
محکم می ایستم

این خواسته رو از من نگیر
خواسته حقیر و کودکانه ام را ،
تو زیباترین عروسک دنیای کودکی ام هستی
همیشه زیباترینم بمون .

خوبی دارم به تو که نزدیکی
میشه دستاتو گرفت توی این تاریکی
میشه تا اخر عمر با خیالت سر کرد
میشه عاشق موندو عشق رو باور کرد
تا تو هستی جز تو همه چی ممنوع است
عشق دل کنده از این کوچه باغ بن بست
من توی آغوشت گرم بودم یا سرد
کاش شب میفهمید، روز باور میکرد
بغض یه دنیا رو از دلم کم کردی
من فقط من بودم منو ادم کردی
عشق بی حادثه نیست من خیانت کردم
اگه یادم باشی زود برمیگردم
ای خدایی که برام تو شبا فانوسی
هول میشم وقتی تو منو میبوسی

نگاه كن من چه بي پروا، چه بي پروا
به مرز قصه هاي كهنه مي تازم
نگاه كن با چه سرسختي تو اين سرما
براي عشق يه فصل تازه مي سازم

يه فصل پاك، يه فصل امن و بي وحشت
براي تو كه يك گلبرگ زودرنجي
يه فصل گرم و راحت زير پوست من
براي تو كه باارزش ترين گنجي

نگاه كن من به عشق تو چه ليلا وار
تن يخ بسته ي پروازو مي بوسم
بيا گرم كن منو با سرخي رگ هات
من اون رگ هاي پر آوازو مي بوسم

تو رو مي بوسم اي پاكيزه ي عريان
تو روپاكيزه مثل مخمل قرآن
طلوع كن من حرارت از تو مي گيرم
ظهور كن من شهامت از تو مي گيرم

بيا ، هيچ كس مثل من و تو عاشق نيست
مثل ما عاشق و همسايه و همدم
بيا ، از شيشه ي سخت و بلند عشق
مثل ارابه ي نور رد بشيم با هم

نگاه كن ، من چه شبنم وار، چه شبنم وار
به استقبال دستاي خزون مي رم
هراسم نيست از اين سرماي ويران گر
براي تو ، من عاشقانه مي ميرم

زیر آلاچیقی از گلهای سپید و سرخ نشسته ایم

عطر مریم ها و رازقی ها ما را مست کرده است

درختان در آغوش باد می رقصند

صدای ترنم عاشقانه پرندگان در گوش لحظه ها پیچیده است

آفتاب با درخشش طلایی اش جلوه ای از نور را بر سر ما گسترانیده است

سکوت و سکوت

چشم در چشم

به چشم های تو خیره می شوم

شرم می کنم

سر به زیر می اندازم

به دستانت گونه ام را می نوازی

سکوت کرده ایم

با هر نگاه دریچه ای گشوده ایم

رو به قلب هم

رو به حرفهای نانوشته مان

اب می شویم

در آغوش هم جاری

و می رویم تا آخر دشت بودن

چقدر زیباست با هم بودن

در بستر دشتی که سبز است از احساس ما

مي دانم فردا بيش از امروز دوستت خواهم داشت

امروز که طلوع لحظه هايم با تو آغاز شده

و هر لحظه از عمرم از نگاه تو جان گرفته

قلبم جز تو کسي را نمي شناسد

اي آسمان نگاههاي من

اي ستاره خوشبختي که امروز مرا نگين خود ساخته اي

بتاب بر من بتاب

که سيراب از عشق نخواهم شد

اي کاشانه من،مرا بطلب به عشق،به زندگي

که با تو آسوده خاطر خواهم بود

در کنار تو قلبم به آرامش ابدي خواهد رسيد

اي مهتاب شبهاي من

با من بمان ، در کنار من باش

که امروز با تو زندگي تازه اي خواهم يافت

امروز تنها لبخند تو خنده من

و اشکهاي تو غمهاي من خواهد بود

در طلوع زندگي فصلهاي پوشالي را فراموش کن

که با توام ، در کنار تو

که هر لحظه به لحظه

نفسهايت را مي شناسم

و با نگاهت آشنا