چه آغاز دل انگیزیست آن زمان که به تو پیوستم

و همان پیوستگی معنای زندگیم شد

خورشيد تابانم تويي   عشق پريشانم تويي

   آبي آسمانم تويي    رنگ بي پايانم تويي

گر نباشي من نيستم    چون که هستي ام تويي

چشم خود را به تو مديونم من

اگر عشق تو نبود: چشم من همچون ابر مثل ابري انبوه آنقدر ميباريد تا جهان خانه ي ظلمت مي شد

لب خود را به تو مديونم من

اگر عشق تو نبود: لب من چون گل پژمرده ي باغي مي شد و لب از بوسه تهي

هستيم را به تو مديونم من

اگر عشق تو نبود: كوچه ها قصه ي سرد،خانه ها لانه ي زرد،چشمه ها خاكي و خشك ودر انديشه ي بيهودگيم ناگهان ميمردم

( تقديم به تنها عشق زندگيم)

دلم میخوادتوی رگام به جای خون عشق تو باشه .

دلـــــــم میخواد تو نفسـم گرمــی مهر تو باشه .

دلم میخواد تو قلب من همیشه عشق تو باشه .

دلم میخواد آتش عشق من و تو تا زنده ایم روشن باشه .

دلم میخواد که قلب من همیشه پیش تو باشه .

دلم میخواد که فصل عشق من و تو واسه همیشه بهار باشه .

دلم میخواد که رو لبات همیشه لبخند باشه .

دلم میخواد که عشقمـــــــون توی جهـــان یکی باشه .

دلم میخواد که دست من فقط تو دست تو باشه .

                   دلم میخواد که رو دیوار همیشه عکس تو باشه شا   

دلم میخواد که قلب تو همیشه مال من باشه .

دلـــم میخواد که قلب من همیشه پیش تو باشه

صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست
بوستان در عنبر سارا گرفت از بوی دوست

دوست گر با ما بسازد دولتی باشد عظیم
ور نسازد می‌بباید ساختن با خوی دوست

گر قبولم می‌کند مملوک خود می‌پرورد
ور براند پنجه نتوان کرد با بازوی دوست

هر که را خاطر به روی دوست رغبت می‌کند
بس پریشانی بباید بردنش چون موی دوست

دیگران را عید اگر فرداست ما را این دمست
روزه داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست

هر کسی بی خویشتن جولان عشقی می‌کند
تا به چوگان که در خواهد فتادن گوی دوست

دشمنم را بد نمی‌خواهم که آن بدبخت را
این عقوبت بس که بیند دوست همزانوی دوست

هر کسی را دل به صحرایی و باغی می‌رود
هر کس از سویی به دررفتند و عاشق سوی دوست

کاش باری باغ و بستان را که تحسین می‌کنند
بلبلی بودی چو سعدی یا گلی چون روی دوست

چه مي بينم ؟ خدايا ! باورم نيست
تويي : همرزم من !‌ هم سنگر من
چه مي بينم پس از يك چند دوري
كه مي لرزد ز شادي پيكر من
تو را مي بينم و مي دانم امروز
همان هستي كه بودي سال ها پيش
درين چشم و درين چهر و درين لب
نشاني نيست از ترديد و تشويش
تو رامي بينم و مي لرزم از شوق
كه دامان ت را ننگي نيالود
پرندي پرتو خورشيد ، آري
نكو دانم كه با رنگي نيالود
تو را مي دانم اي همگام ديرين
كه چون كوه گران و استواري
نه از توفان غم ها مي هراسي
نه از سيل حوادث بيم داري
غروري در جبينت مي درخشد
نگاهت را فروغي از امديست
تو مي داني ، به هر جاي و به هر حال
شب تاريك را صبحي سپيدست
ز شادي مي تپد دل در بر من
به چشمم برق اشكي مي نشيند
بلي ، اشكي كه چشمانم به صد رنج
فرو مي بلعدش تا كس نبيند

فردا روز  تولد کسی که عشق و زندگی رو به من بخشید

فردا روز  تولد فرشته  زمینی منه

فردا روز  تولد دلبر منه

فردا روز تولد بهترین کس منه

فردا روز تولد الهه ناز من

فردا روز تولد نگین منه

فردا عشق من ۱۷ ساله می شه 

 عشق من تولدت مبارک 

 امید وارم در سال های آینده روز تولدت در کنارت باشم و بهت ثابت کنم که چقدر دوست دارم زیبای من

دوست دارم عشق من

دوست دارم گل من

دوست دارم نگین من

عزیزم این شعر ها و کارت ها رو به تو تقدیم می کنم که در مقابل عظمت تو و عشق من نسبت به تو یه قطره از دریاست

اگر مي دانستي كه چه قدر دوستت دارم هيچ گاه

براي آمدنت باران را بهانه نمي كردی  رنگين كمان من!

نگینم  آی نگینم!

برات شادی میارم

با دستای پر از مهر

گل رو موهات میذارم

با قلبی عاشقونه

نگار یکی یه دونه

تولدت مبارک

تقدیم با گل میخک !

به خاطر چشمان زیبای تو بود

که چشمانم، جسارت دیدن چشم کسی را نداشت

به خاطر روی زیبای تو بود

که نگاهم به روی هیچ کس خیره نماند

به خاطر دستان پر مهر و گرم تو بود

که دست هیچ کس را در هم نفشردم

به خاطر حرفهای عاشقانه تو بود

که حرفهای هیچ کس را باورنداشتم

به خاطر دل پاک تو بود

که پاکی باران را درک نکردم

به خاطر عشق بی ریای تو بود

که عشق هیچ کس را بی ریا ندانستم

به خاطر صدای دلنشین تو بود

که حتی صدای هزار نی روی دلم ننشست

و به خاطر خود تو بود

که خودم را فراموش کردم

ودر دریای عشقت غوطه ور ساختم

اری به خاطر تو ای نازنین

تنها برای تو خواهم خواند

گرچه هزاران فرسنگ دوری

امااین احساس نیرومند است

نزد من بیا

مرا چشم انتظار مگذار

دیگری نیست

هیچ کس دیگری نیست

هیچ عشق دیگری نمی تواند جای تو را بگیرد

یا با زیبایی تو برابری کند

همچنان خواهم خواند تا روزی که ترا با آواز عاشقانه ام

افسون کنم

این لحظه کجایی عشق من ؟

من ترا اینجا می خواهم تا در آغوشم بگیری

قلب مرا که می تپد و به نرمی زمزمه می کند دریاب

می خواهم که ترا در آغوش بگیرم

ترا نزد خود می خواهم

نزد من بیا

هر چه زیباست مرا یاد تو می اندازد