نم نم بارون چشام گواه عشق پاكمه

هم نفس قسمت من دوست دارم يه عالمه

شيشه پنجره را باران خواهد شست

چه كسي از دل من مهر تو را خواهد شست؟

بی آنكه بدانی دوستت خواهم داشت

بی آن كه بر لب آرم  در دل خواهم گفت

بی هيچ سخنی  گوش خواهم داد

بی هيچ اندوهی در آغوشت خواهم گريست

بی آن كه حس كنی در تو آب خواهم شد

بی هيچ گرمایی كنار آشيانهی تو آشيانه می كنم

و فضای آشيانه را پر از ترانه می كنم

می پرسند : به خاطره چه زنده ای؟

و من برای زندگی تو را بهانه می كنم

من بارها گفته ام باز هم می گویم

دوست دارم ای فرشته ی زمین من

مهدي دلم گرفته مي خوام تو بغلت گريه كنم.

مهدي نمي دوني چه قدر دوست دارم.درك عشق من به تو غير ممكنه

مهدي بغض گلوم رو گرفته

نميدونم چي بگم فقط  ازت مي خوام باور كني كه تو اين دنيا هيچ كس به

اندازه من تو رو دوست نداره. اينو

مي تونم با صراحت داد بزنم

حالا فهميدم كه توي عشق غرور معنايي نداره

پس با تمام وجودم ميگم كه عاشقتم

ناگهان در گوش مي پيچد تو ماهم ميشوي آيا؟

صدايت مست مي خواند تو خواهم ميشوي آيا؟

من تنها درون خانه اي باران زده بي سقف

براي روز تنهايي پناهم ميشوي آيا؟

شب افسانه اي با تو طلوعي تازه دارد

تو در صبح اساطيري پگاهم ميشوي آيا؟

براي دوستم دارم گواهت بوده ام عمري

براي دوستت دارم گواهم ميشوي آيا؟

دوباره بر نگاه خسته ات من سخت ميميرم

براي لحظه مردن , تو آهم ميشوي آيا؟

گل درخشان زندگی من   نگیـــن

خودم فداش میشم

مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــژده

به همه عاشقان عزیز

اولین تالار گفتگوی عاشقان افتتاح شـــــــــــــــــــد.

برای عضو شدن روی عضویت کلیک کنید

و بعد از ورود به تالار عشق من وارد شوید.

وقتي كسي رو دوست داري حاضري جون فداش كني

حاضري دنيا رو بدي فقط يه بار نگاش كني

به خاطرش داد بزني به خاطرش دروغ بگي

رو همه چي خط بكشي حتي رو برگ زندگي

وقتي كسي تو قلبته حاضري دنيا بد باشه

فقط اوني كه عشقته عاشقي رو بلد باشه

قيد تموم دنيا رو به خاطر اون مي زني

خيلي چيزا رو ميشكني تا دل اون رو نشكني

حاضري كه بگذري از دوستاي امروز و قديم

اما صداشو بشنوي شب از ميون دو تا سيم

حاضري جونتو بدي يه خار توي دستاش نره

حتي يه ذره گرد و خاك تو معبد چشاش نره

حاضري هر كي جز اونو زودي فراموش بكني

پشت سرت هر چي ميگن چيزي نگي گوش نكني

وقتي كسي رو دوست داري صاحب كلي ثروتي

نذار كه از دستت بره اين گنج خيلي قيمتي

عشق من تولدت مبارک

امید وارم ۱۰۰ سال زنده باشی و شاد و خرم با هم باشیم

نگین تولدت مبارک

دوست دارممممممممممممممممممممممممممم

عزیزان برای نظر دادن به وبلاگ کلیک کنید

رای گیری

در حضور خارها هم مي شود يك ياس بود

 در هياهوي مترسك ها پر از احساس بود

 ميشود حتي براي ديدن پروانه ها

 شيشه هاي مات يك متروكه را الماس بود

 دست در دست پرنده بال در بال نسيم

 ساقه هاي هرز اين بيشه ها را داس بود

 كاش مي شد حرفي از "كاش مي شد"هم نبود

 هرچه بود احساس بود و عشق بود و ياس بود

قسم میدم به عاشقی                    به گل عشق ؛ به رازقی
حتّی یه لحظه هم شده                   بمون پیشم ؛ نذاری بری !
قسم میدم به آسمون                      به ماه ، ستاره ، کهکشون
پر بگیر از توی قفس                          بیا به سوی آشیون ؛
قسم میدم به قلبمون                       به اون چشای مهربون
منُ بگیر از این زمین                          بازم ببر به آسمون ؛
قسم میدم به ساز عشق                 قشنگی اردی بهشت
کوک بکن این ساز لبُ                      بزن رو سیم بی طپش ؛
قسم میدم به عمر گُل                     به اون غرور من که مُرد
نزن تبر به ریشه هام                        همینا مونده ، بس بکن ؛
قسم میدم به ابر و برف                   به یاد اون شبا که رفت
پاک بکن از رو صورتم                      بارونی که از چشام میرن

چه زيباست بخاطر تو زيستن وبراي تو ماندن وبراي تو سوختن وچه تلخ وغم انگيزست دور از تو بودن براي تو گريستن وبه عشق ودنيا تو نرسيدن ايکاش ميدانستي بدون تو وبدور از دستهاي مهربان وقلب حساست زندگي چه ناشکيباست

بگذار ان باشم
كه در كوهساران با تو گام بر مي دارد
بگذار ان باشم
كه در كنار تو گل ميچيند
بگذار ان باشم
كه از ژرفاى احساسات خود به او مى گويى
بگذار ان باشم
كه راز هايت را به او میگويى
بگذار ان باشم
كه در غم به سوى او مى روى
بگذار ان باشم
كه در شادى همراه او مى خندى
بگذار ان باشم
كه تو
عاشقش هستى!

هميشه وقتي تنها و نا اميد و ملول

تنت روانت ز دست اين و آن خسته است

هميشه وقتي رخسار اين جهان تاريك

هميشه وقتي درهاي آسمان بسته است

هميشه گوشه گرمي به نام دل با توست

كه صادقانه تر از هر كه با تو پيوسته است

به دل پناه بر پناهت اوست

تو را چنان كه تمناي توست دارد دوست

ولادت با سعادت یگانه عالم

امام علی (ع) را به همه ی پدران بخصوص

بخصوص پدران خودمان تبریک می گویم.

(نگین و مهدی )

من عشق را از انعکاس مهتاب در حوض خانه مادربزرگ آموختم
من ایثار را از قلب خورشید در آسمان صحرا آموختم
من زندگی را از امواج طوفانی شب دریا آموختم
من محبت را از قطره های باران بر علفزار آموختم
من صداقت را از یکرنگی ابرهای سفید آموختم
من وفا را از کبوترا بر شاخه های خشکیده یک درخت آموختم
من گذشت زمان را از چشمان منتظر آموختم
من ایمان را از کودکان معصوم آموختم
من عطش را از چکاوک های خانه همسایه آموختم
و من آموختم هر چه را بخواهم فقط از معبود یکتا بخواهم

دوباره از چه بنويسم؟از دلتنگي هايم بگويم؟با او دلتنگي معنايي ندارد با او حسرت و اندوه رنگ مي بازد.با او

اميد هست و عشق.و بدون اوست كه دلتنگي مي آيد غم مي آيد  و اندوه.آه مي آيد و حسرت و در پايان مرگ

است كه مرا از اين اندوه مي رهاند.مرگ در مقابل بي او بودن.اين يعني نهايت عدل الهي كه نگذارد حتي يك

لحظه بي او زنده بمانم و من اين را در نمازهاي شبانه در خلوت دل با خدا از او مي خواهم.مي دانم  كه آنقدر

بزرگ و مهربان است كه مرا در اين جنگل بي ته در اين وادي دل سياهان در اين سراي نا عاشقان بدون او

رها نمي كند.

خداي من ::خوب مي دانم كه مرگ من بدون او در راه است.سرنوشت من عشق نبود.در دل من عاشق شدن

پوچ بود و خنده آور.ولي او خواست.خداي من خواست و مرا با درياي بيكران عشق پيوند داد.تا دم مرگ در

اين بيكرانه عشق دست و پا مي زنم گرچه در عشق غرق شدن زيباست.اما من با عشق زندگي كردن را از او

ياد مي گيرم.او عاشق است و رسم عاشقي را ازحفظ.پس شنا كردن در درياي عشق را از او مي آموزم و با او

مي مانم تا چشم در چشم او دست در دست او دل در دل او زندگي را بفهمم و يك نفس با او عشق را بياموزم و

عاشقانه زندگي كنيم و عاشقانه بميريم.

كاش ترازويي براي اندازه گيري دلتنگي و عشق وجود داشت

كاش مي توانستي در روياهايم بخوابي و در آرزوهايم بيدار شوي

كاش بين لبهاي من و نام تو عزيز هيچ فاصله اي نبود

كاش به جز تاخير ديدار هيچ گله اي نبود

دلت چون آينه پاك از غبار است

نگاه نافذت مثل بهار است

تو را با گل هم آغوشيست بسيار

كه پيشت ماه هم يك در هزار است

فردا از راه نمی آيد
ومن تا ابد كنار تو می مانم
ومن تا ابد ترانه ی عشقم را
در آفتاب عشق تو می خوانم
فقط تووووووووو

ای نگین

بي تو يك روز در اين فاصله ها خواهم مرد
مثل يك بيت ته قافيـــــه ها خواهم مــــــــرد
تـــــو كه رفتي همه ثانيه هـــا سايه شدنـــد
سايه در سايه آن ثانيه ها خـــواهم مــــــرد
شعله هــا بي تو زبـــي رنگي دريــــا گفـتند
موج در موج در اين خاطره ها خواهم مرد
گـــــم شدم در قـــدم دوري چشمان بهــــــار
بي تو يك روز در اين فاصله ها خواهم مرد!

قاصدك با غم مي سازم چون دلم بد جوري مسته

اما بي چشات نميشه جون من به اونا بسته

قاصدك سياهي ها رو من واست با رنگ مي سازم

صدا تو نده به هيچ كس كه با اون آهنگ مي سازم

قاصدك دلم گرفته دوست داره واست بباره

اما روي برگ نامه حرف دلگيري نداره

اگر بيايي از دلم مي گويم كه بر هر چه طاقت بياورد مگر عشق

و از هر چه مي گذرد مگر تو

برايت از چشمانم مي گويم كه غير از تو بر هيچ كس نمي نگرد

و هواي آسمانش فقط از دوري تو ابري مي شود

برايت مي گويم از لبانم مي گويم كه جز با دوستت دارم مترنم نمي شود

آن هم فقط براي تو

مي خواهم تا آخر عمر خانه نشين خيال تو شوم

به ياد رفتنت مثل ابرها بغض كنم

به نامه هاي ننوشته ات پاسخ دهم

از پشت پنجره به آرزوهايت سلام كنم

مي خواهم تا انتهاي اين جاده همچنان بيقرار تو باشم

وتمام لحظه ها را به عشق ديدن تو طي كنم

مي خواهم با تو از حادثه ها عبور كنم

تا انتهاي اين جاده همراه من باش